Sa Kasalanan Aanyayahan
VERSE 1
Sa kasalan aanyayahan Tayo'y uupong kasamahan Ng mga pinili't hinirang Sa huling araw.
KORO
Sa pagparitong muli Ni Cristong hari Ang hangad ko't laging mithi'y Doon lumagi.
VERSE 2
Siya'y ating luwalhatiin Na namatay dahil sa atin; Anong dilag nga at luningning N'ya kung dumating.
VERSE 3
Kagaya ng kislap ng kidlat Sa lahat ay ipamamalas, Doon natin matatalastas Ang taong tapat.
VERSE 4
Kay laking galak kung itinig Mata N'ya sa mga umibig! Kaya't pasakop nang magkamit Ng ganting nais.