Sa Kabanalan ng Banal na Araw
VERSE 1
Sa kabanalan ng banal na araw; Sa kagandahan ng sanlibutan. Ang pasalamat at mga papuri. Galing sa Iyong mga nilalang.
VERSE 2
Kahit ang taong Iyo ring nilikha; Ay nalimutan ang Iyong mukha, Ngunit ang nalabi ay nanatili. Sa pagsunod sa Iyong pagpili.
VERSE 3
Panginoon ng lahat ng nilalang. Payapain ang naguguluhan. Mangusap ka sa aming nga puso. Nang mapayapa ang aming diwa.
VERSE 4
Kalakasan at kababaang loob. Ang mabanaag sa aming puso. Ng makapasok sa pintuang banal. At umawit ng kalwalhatian.