Ang Panginoon Ko'y May Damit

Ang Panginoon ko'y may damit, Mabango, marikit! Ang samyo'y nasok sa 'king dibdib, At di na maalis!

Iniwan ang palasyong garing. Sa lupa'y nanaog, Pag-ibig Niya sa akin... Ang siyang nag-udyok.

Ang buhay Niya'y nababalot, Ng luha't himutok, Kung magunita ang Kanyang krus, Luha ko'y nanagos!

Sa Damit Niya, ang humawak, Gumagaling agad! Kung ako sa sala'y madulas, Hinahangong kagyat!

S'ya'y darating na nararamtan, Ng kal'walhatian. At doon sa Kanyang tahanan, Ako'y ipipisan.